Kontakt

info@ukparobrod.rs
www.ukparobrod.rs
USTANOVA KULTURE GRADSKE
OPŠTINE STARI GRAD


Kapetan Mišina 6a,
11000 Beograd, Srbija
+381 11 4142 163
+381 11 4142 168
+381 63 1126 495

FacebookTwitterYoutubeFlickR                                                                                                                                                                    
direktor Milena Rajković
direktor@ukparobrod.rs

izvršni producent Zlatko Crnogorac
izvrsni@ukparobrod.rs

poslovni sekretari Tatjana Žerajić i Stefan Tepšić
office@ukparobrod.rs
organizator programa Sandra Mrdaković
info@ukparobrod.rs
organizator@ukparobrod.rs
prijave@ukparobrod.rs
pravna služba Marija Ivanović
pravniposlovi@ukparobrod.rs
finansije Nina Glavaš
finansije@ukparobrod.rs
urednik književnog programa Katarina Lazić
knjizevni@ukparobrod.rs
tehničar Srđan Lazović

Organizaciona jedinica Kuća Djure Jakšića Skadarska 34:

koordinator programa kuća Djure Jakšića Mira Stopić
mira.stopic@kucadjurejaksica.rs
organizator programa kuća Djure Jakšića Rade Marković
rade.markovic@kucadjurejaksica.rs
sekretar kuce Djure Jakšića Svetlana Sentić
info@kucadjurejaksica.rs

predsednik upravnog odbora UK Parobrod
Borka Božović

O nama

Period beogradske arhitekture između dva svetska rata, posmatra se kao zlatni period dve decenije koje su obeležile dve etape. Prvi je izgradnja svih važnijih institucija nove države u projektnoj izvedbi ruskih arhitekata angažovanih od strane Kralja Aleksandra, a prognanika iz Sovjetske Rusije. Drugi deo predstavlja uspon beogradske škole tzv Moderne afirmisan i podržan od strane Kneza Pavla. Simptomatično je da su skoro svi imali identična prezimena počev od 2 najpoznatija Dragiše Brašovana i Momčila Bjelobrka, a neizostavni su Milutin Borosavljević, Jovan Bjelović, Đura Borošić baš kao i zagrebački đak Branko Bon, autor palate Albanije.

Najznačajnija dela pored stambenih zgrada na Dorćolu i Vračaru, prestavljaju zgrade BIGZ-a, Glavna Pošta u Takovskoj, Radio Beograd, Igumanova palata na Terazijama, Berza današnji Etnografski muzej na Studentskom trgu kao i zgrada Parobrodarske kompanije u Kapetan Mišinoj ulici.

Zgrada današnjeg Parobroda jedna je od najznačajnijih predstavnika arhitekture beogradske moderne i art dekoa. Ona je podignuta 1925. kao jedna od prvih u duhu moderne arhitekture. Ovo višespratno zdanje, stambeno poslovni objekat sa ulazima iz obeju ulica i na samom uglu Jevremove i Kapetan-Mišine, bilo je predstavništvo Erste Donau-Dampfschiffahrts-Gesellschaft u Kraljevini SHS, čuvenog Austrijskog Dunavskog parobrodarskog društva. Sagrađena je po projektu austrijskog arhitekte Aleksandra Popa, asistenta čuvenog Petera Berensa. Planove je razradio i neznatno izmenio beogradski inženjer Stevan Tobolar. Podstaknut delokrugom rada firme za koju projektuje, autor u volumen unosi i oblike koji nas simbolično podsećaju na parobrod sa dva dimnjaka, jarbole i sidro, kao elemente stilizovanog grba društva. Tu je i veliki časovnik. U dvorištu je staklena ugaona kućica-bašta ( danas pretvorena u stambenu jedinicu ), rešena u stilu bezornamentalnog modernizma, sa dominantnim ritmom horizontala i vertikala, bila je to jedna od prvih građevina podignutih u novom duhu kasne bečke secesije i českog kubizma. Za vreme rata u njoj se nalazio nemački Crveni krst. Posle njega sedište komande Sovjetske Crnomorske flote. Jedno vreme i Švajcarsko poslanstvo. Sedamdesetih godina to je adresa Centra za kulturu i tzv. Narodnog univerziteta Stari grad. Na temelju tradicije Školigrice i Škozorišta odnosno rada Ljubice Beljanski Ristić, 2010. godine opština je ponovo utemeljila sopstveni kulturni centar, Ustanovu kulture Parobrod.

«PAROBROD» JE USTANOVA KULTURE STAROG GRADA, GRADSKE OPŠTINE GRADA BEOGRADA.

Prve dve godine “Parobroda”:
RED PLOVIDBE PODLOŽAN RETROSPEKTIVI

„Parobrod“ je osnovan u martu 2010. godine. Zvanično je porinut 15. jula iste godine. Do sredine 2012. godine, realizovao je 500 različitih događanja – u proseku, po jedno svaki dan i po. Bio bi to velik broj i da se radi o plovidbama pravog parobroda. U ovom slučaju, radi se o Ustanovi kulture gradske opštine Stari grad u Beogradu.
„Parobrod“ radi u zgradi koju je na Dorćolu, posle Prvog svetskog rata, podiglo Prvo dunavsko parobrodarsko društvo. Otuda i naziv. Naslednik je Centra za kulturu Stari grad koji se decenijama posle Drugog svetskog rata nalazio na istom mestu.
„Parobrod“ je zaplovio u periodu desetkovanog brojnog stanja gradske kulturne flote. Kulturni centar „Grad“ i Dom omladine Beograda su ostale jedine relevantne institucije iole srodnijeg programskog sadržaja. U svom segmentu, takav je i Dečiji kulturni centar „Majdan“. Tu je još i „Ozone“ kao savremena mini-galerija, zgrada BIGZ-a – hub za alternativnu kulturu i umetnost krajnje neizvesne budućnosti, možda i „MikserHouse“, trenutno u pokušaju tranzicije iz festivala u potencijalni hub. Zgrade fabrike „Beko“ i „Inex Filma“ su vrlo povremeno prostori kulture. Spisak zatvara Centar za kulturu „Božidarac“, programom „Vračar Rocks“, kreiranim po ugledu na „Parobrodov“ program „Rock’n'Dorćol“. U ovom periodu, beogradska clubbing scena je vršila funkciju svojevrsnog surogata nedostajućoj diversifikovanosti i kontinuitetu kulturne ponude Beograda, pre svega u okviru prostora DJ broda/splava „20/44“ i rock kluba „Gun“. I tu se krug gradske luke kulture definitivno zatvara.
U takvim uslovima, „Parobrod“ je odlučio da zaplovi kursem koji eliminiše uskraćenost, nadomešta nedostajuće, te današnjim i budućim stvaraocima sadržaja elitne i masovne kulture i umetnosti pruža pristup tradicionalnim, ali i inovativnim prostorima, strukturama, događajima i procesima nužnim za unapređenje i realizaciju individualnih i timskih mogućnosti i sposobnosti, te za susret publike sa njihovim stvaralaštvom.
Ispostavilo se da postoje brojne nekorišćene ili sasvim nove rute plovidbe, te da je mnoštvo potencijalnih putnika i članova posada čekalo na ukrcavanje. Između ostalog:
• izvođači klasične muzike najzad imaju stalno dostupan prostor za redovne kamerne izvedbe malog formata,
• bendovi i di-džejevi dobili su mogućnost promocije svojih izdanja ili novih projekata u prostoru drugačijem od klupskog, kao i novu izdavačku podršku,
• raznovrsnost muzičkih žanrova je shvaćena kao polazište prepoznavanja kvaliteta i autentičnosti koji zaslužuju predstavljanje,
• najzad postoji prostor u kojem se multimedijalni pristup, peformansi i video-radovi ne smatraju tehnički zahtevnim izuzecima među klasičnim galerijskim izložbama i pozorišnim izvedbama,
• sve više mladih likovnih umetnika najzad može da navede prvu samostalnu izložbu u svojoj biografiji,
• studenti i diplomci primenjenih umetnosti se osećaju sve ravnopravnijim izlagačima u odnosu na kolege likovne umetnike,
• likovni off-događaji malog formata postali su ravnopravni sa drugim umetničkim sadržajima,
• opštinska ustanova kulture je svojim dosadašnjim radom dostigla takav status da se međunarodno priznati umetnici odlučuju na ulogu gostujućih kuratora,
• umetničke grupe otkrivaju blagodeti infrastrukturne, tehničke, logističke i informativne podrške bez pokušaja uticanja na umetnički sadržaj i poruku,
• predstavljanja književnog stvaralaštva nisu stavke za popunu programa, već redovni, kvalitetno selektovani, pomno organizovani i intenzivno promovisani događaji,
• ne samo mladi dramski pisci sada raspolažu sasvim novom strukturom za efektnu prezentaciju tekstova koji zaslužuju pozorišnu produkciju,
• započeta je i sopstvena pozorišna produkcija, kao i video-produkcija dokumentarnih reportaža i filmova,
• javne filmske projekcije na otvorenom, kao i klasici istorije svetske kinematografije, dobili su novi život, a Beograd nove prepoznate prostore kulture,
• učestalost, raznovrsnost i kvalitet radioničkog rada i teorijskog diskursa pretvara ustanovu kulture u neformalni edukativni centar i mini-institut,
• kulturno povezivanje Beograda i Srbije sa drugim metropolama i zemljama regiona, Evrope i Sveta napustilo je tradicionalnu formu zvaničnosti i sve ubedljivije dobija karakter festivalskog proslavljanja umetnosti, kulture i prijateljstva,
• otvaranje mladih Beograđana prema Evropi odigrava se pre svega u glavama, otvaranjem očiju na licu mesta – tokom poseta Evropskim prestonicama kulture,
• kreirana je opštinska ustanova kulture koja, zahvaljujući otvorenosti za saradnju, gostprimstvu i spremnosti na aktivno prisustvo širom Beograda, biva prihvaćenom kao gradski kulturni centar,
• stvoren je prostor u kojem se više i ne insistira na multikulturnom, toleranciji, inkluziji, gay friendly pristupu, informatičkim inovacijama… jer se u njemu sve to u svakom trenutku apsolutno podrazumeva.

„Parobrod“ je svestan stvarnosti u kojoj postoji i kojom plovi: dinamičnost svakodnevice, zahtev za efikasnošću, akutni nedostatak vremena, zatrpanost vizuelnim, zvučnim i tekstualnim informacijama, sve otežanija distinkcija između informativne i promotivne komunikacije. Aktuelni trend rasprostranjen širom evropskih i svetskih svetskih megalopolisa i metropola koji nije zaobišao ni Beograd – trend hipsterizma koji sebe proglašava anti-trendom, dodaje novi set često naizgled međusobno kontradiktornih zahteva: za vrhunskim sadržajem, ali i za površnošću, za emotivnim nabojem, ali i za ironičnim otklonom, za modelima individualnosti, ali konfekcijske dostupnosti, za univerzalnim sadržajima, i to upakovanim u forme popularne tokom ranijih decenija 20-og veka, ali distribuiranim u formatima pogodnim za iPhone ili iPad…
Rešenje „Parobroda“ je u „kulturi malog formata“ čija je produkcija, iako tehnički savremena i tehnološki inovativna, konsekventno niskobudžetna i koju karakteriše konzumiranje i razmena u kratkom dahu, ali koja u sebi nosi mnoštvo značenja i poruka, te biva otvorenom za raznovrsna tumačenja. Ukratko, programi „Parobroda“ se prilagođavaju, ali ne povlađuju. Najbolja potvrda ovakvog pristupa je u desetinama hiljada putnika i povremenih i jednokratnih članova posada plovidbi „Parobroda“ – gledalaca, slušalaca, učesnika, stvaralaca i realizatora „Parobrodovih“ programa, projekata, događaja i akcija.
Inovativni pristup, polivalentno umrežavanje i kreiranje optimalnog, fleksibilnog i održivog modela mini-kulturnog centra doneli su željeni rezultat: stalni, perodični, povremeni, privremeni i jedinstveni programi lokalnog, nacionalnog, regionalnog i međunarodnog karaktera, iz najrazličitijih oblasti i žanrova kulturne, umetničke, supkulturne i medijske kreacije, prezentacije, razmene i edukacije, realizovni od strane kako etabliranih stvaralaca, tako i sasvim novih imena, u saradnji sa vladinim ustanovama, udruženjima građana, neformalnim grupama i komercijalnim sektorom, ostvaruju su u prostorima „Parobroda“, drugih partnerskih institucija i organizacija Opštine i Grada, te i na otvorenim prostorima Starog grada i Beograda, uključujući i projekte štampanog i elektronskog izdavaštva i video-produkcije, kao i onlajn-prisustvo putem svakodnevne aktivnosti na sopstvenoj Internet-prezentaciji, blogu i na najmasovnijim društvenim mrežama.
Možda i koincidentalno, „Parobrod“ ima adekvatan naziv. Nije nepomični most koji uvek spaja jedne te iste dve tačke. Nije skela koja pluta uvek istim pravcem u dva smera. Nije službena jahta čiju posadu smeju činiti samo ovlašćena lica i Veoma Važne Ličnosti. Nije čamac, pa da prima premalo putnika. Nije brod za spora i dugotrajna krstarenja. Nije gliser, pa da se, od brzine, ne može uživati u krajoliku.
„Parobrod“ je postao neophodno plovilo koje u monotoniji preterano mirnog mora kulture i umetnosti Beograda i Srbije pronalazi nove struje kojima se može i treba ploviti.
Predstavljamo vam rutu koju je „Parobrod“ preplovio u prve dve godine svog postojanja.

FacebookTwitterGoogle+EmailShare
stalni saradnici:
Ljubica Beljanski Ristić
Milica Zeljković
Bojan Lakatoš DEKOR
Ivan Antić IT
Nenad Marinković WEB
Anđela Grozdanić FOTO
Irena Gajić ARHITEKTURA
Mihael Milunović KURATOR
Mia Popić PSIHOLOG